Καταλαβαίνεις τον φίλο που σε έχει για πασατέμπο !!!!

Στις μέρες μας, πολύ εύκολα αποκαλούμε κάποιον ως φίλο. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, αν το καλοεξετάσουμε, θα διαπιστώσουμε πως δεν πρόκειται καν για φίλους, αλλά για απλούς γνωστούς ή άτομα που απλά "σκοτώνουμε" μαζί τους την ώρα μας.
Αυτό ίσως καταδυκνύει το πόσο μόνοι έχουμε αρχίσει να νιώθουμε υπαρξιακά και πολύ βαθιά μέσα μας...
Η ζωή μας έχει αρχίσει να κατακερματίζεται και να χάνει τη συνέχειά της. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που την ορίζουμε, αλλά καταστάσεις και δεσμεύσεις -υπαρκτές ή φαντασιωσικές- στις οποίες αισθανόμαστε πως πρέπει να προσαρμοστούμε και όχι να τις προσαρμόσουμε στις πραγματικές μας ανάγκες.
Ο άνθρωπος, όταν αρχισει να χάνει την επαφή με τον αληθινό του εαυτό, χάνει και την επαφή με τα πραγματικά του "θέλω"...γαντζώνεται πίσω από ένα άρμα ψευδαισθήσεων, τρέχοντας να το φθάσει, νομίζοντας πως έτσι θα βρει την "ευτυχία". Ακόμα κι αν καταφέρει να το φθάσει, είναι τόσο εξουθενωμένος και μόνος,από τη στιγμή που έχει προσπεράσει και αφήσει πίσω του όλα τα σημαντικά και απλά της ζωής του...ανάμεσα σ΄αυτά και οι φίλοι του...Είναι στην φύση του ανθρώπου, να δημιουργεί φιλίες, αποφεύγοντας την μοναξιά. Το πιο σημαντικό όμως είναι να περνάει καλά και μόνος του και με φίλους.Όλοι λένε ότι ο φίλος στα δύσκολα φαίνεται. Εγώ θεωρώ πιο καλό φίλο, αυτόν που θα είναι στις χαρές μου, με αυτόν που θα περάσω καλά, που θα με κάνει χαρούμενο όταν είμαι πεσμένος, που θα χορέψει μαζί μου όταν θα έχω κέφια, που θα είναι δίπλα μου, χωρίς καν να του το ζητήσω.Τους συγγενείς μας τους δίνουν. Τους φίλους τους διαλέγουμε.

"Ο φίλος σου είναι ο άνθρωπος που ξέρει τα πάντα για σένα και παρόλα αυτά, ακόμα του αρέσεις" - Elbert Hubbard